De reeks Balans toont vluchtige beelden, momenten van wankel evenwicht. In het leven gaan we vooruit, soms achteruit, zijn we haastig, soms zonder richting. Alles is onderweg, niets ligt helemaal stil.
In ‘Balans’ wordt dat ene bijna ongrijpbare moment vastgelegd: net voor we landen, net voor we terug verder gaan, net voor we beslissen. De voet raakt de grond, maar even, het lijf zoekt evenwicht, het hand zoekt een houvast.
We herkennen dit uit het dagelijks leven: Gaan we vooruit? Keren we terug? Of blijven we hangen waar we zijn? De vervaging en onscherpte roepen vragen op over doel, richting en verlangen. Het werk nodigt de kijker uit om over deze facetten van het leven na te denken.
Die kleine pauze is geen rustpunt maar een overgang. Het is het moment waarin we kunnen zien wat anders verborgen blijft in het vage: Waar willen we eigenlijk naartoe?
Balans herinnert ons eraan dat we niet alleen moeten bewegen, maar ook durven vertragen. Want pas in die wankele stilstand — in dat raakpunt — wordt duidelijk welke stap we echt willen zetten.
